1. Ağ Altyapısının Güvenliği:
Ağ Segmentasyonu: Önemli verilerin ve sistemlerin ayrı ağ segmentlerinde bulunması, bir saldırının tüm ağı etkilemesini engeller. Örneğin, ödeme bilgileri ayrı bir segmentte tutulmalıdır.
Güvenlik Duvarları (Firewall): Uygulama tabanlı firewall'lar, OSI modelinin 7. katmanında çalışarak HTTP, HTTPS gibi protokoller üzerindeki trafiği denetler.
IDS/IPS Sistemleri: Anormal ağ trafiğini tespit eden ve engelleyen sistemlerdir. IDS, sadece tespit ederken, IPS aktif olarak engelleme yapar.
2. Uygulama Güvenliği:
Güvenli Kodlama Teknikleri: Özellikle OWASP Top 10 gibi kaynaklarda belirtilen zafiyetlere karşı koruma sağlar.
Düzenli Güvenlik Taramaları: Uygulamaların zafiyetlerini belirlemek için düzenli olarak penetrasyon testleri yapılmalıdır. Bunun için otomatik tarama araçları kullanılabilir.
3. Erişim Kontrolü:
Rol Tabanlı Erişim Kontrolü (RBAC): Kullanıcılara sadece ihtiyaç duydukları yetkilerin verilmesi. Örneğin, bir muhasebecinin sunucu ayarlarına erişimine gerek yoktur.
Çift Faktörlü Kimlik Doğrulama: Şifre dışında bir doğrulama yöntemi kullanılması. Bu, biyometrik veriler veya OTP (Tek Kullanımlık Şifre) olabilir.
4. Fiziksel Güvenlik:
Veri Merkezi Güvenliği: Veri merkezlerine fiziksel erişimin sınırlanması. Biyometrik erişim, kamera sistemleri ve güvenlik görevlileri ile desteklenmelidir.
Cihaz Güvenliği: Kaybolan veya çalınan cihazlarda veri sızıntısını önlemek için tam disk şifreleme ve uzaktan silme özellikleri kullanılmalıdır.
5. Eğitim ve Farkındalık:
Sosyal Mühendislik Saldırılarına Karşı Eğitim: Phishing, baiting gibi saldırılara karşı personelin bilinçlendirilmesi. Düzenli simülasyon testleri ile personelin hazırlıklılığı kontrol edilmelidir.
6. Yedekleme ve Felaket Kurtarma:
Düzenli Yedekleme: Yedeklerin hem yerel hem de bulut tabanlı ortamlarda saklanması önerilir.
Felaket Kurtarma Planı: Olası bir siber saldırı sonrası operasyonların nasıl sürdürüleceğine dair detaylı planlar yapılmalıdır.
7. Güncellemeler ve Yamanlar:
Düzenli Güncellemeler: Yazılım ve işletim sistemlerinin sürekli güncel tutulması. Otomatik güncelleme servisleri kullanılabilir.
Zafiyet Yönetimi: Bilinen güvenlik açıklarına karşı yamanın zamanında uygulanması.
8. Şifreleme:
Veri Şifreleme: Hem aktarım sırasında hem de depolama sırasında verilerin şifrelenmesi. Özellikle hassas verilerin şifrelenmesi kritiktir.
9. Sıfır Güven Modeli:
Herhangi bir iç veya dış ağ kaynağının güvenilir olmadığı varsayılarak, her erişim talebinin doğrulanması. Bu model, iç tehditlere karşı da koruma sağlar.
10. Günlük Kaydı ve İzleme:
SIEM Sistemleri: Güvenlik olaylarını ve bilgi yönetimini merkezi bir platformda toplayarak anormal aktiviteleri tespit eder. Bu sistemler, gerçek zamanlı izleme ve alarmlama özelliklerine sahiptir.
11. Endpoint Güvenliği:
Antivirüs ve Anti-malware Yazılımları: Cihazlarda çalışan bu yazılımlar, zararlı yazılımların tespitini ve temizlenmesini sağlar.
EDR (Endpoint Detection and Response) Sistemleri: Cihazlarda gerçekleşen olayları izleyerek, potansiyel tehditleri tespit eder ve müdahale eder.
12. Sanallaştırma Güvenliği:
Hypervisor Güvenliği: Sanal makinelerin çalıştığı hypervisor'ın güvenliği, sanallaştırma altyapısının korunmasında kritiktir.
Sanal Makine İzolasyonu: Farklı sanal makineler arasında sıkı izolasyon sağlanmalıdır.
Bu maddeler, siber güvenlikte korunma yöntemlerinin sadece bir kısmını oluşturmaktadır. Siber güvenlik, sürekli değişen ve gelişen bir alandır, bu nedenle korunma yöntemleri de dinamik olarak güncellenmelidir.